خدا رحمتش کند،«مهین شهابی» را می گویم.از جمله کسانی بود که خاطرات کودکی و نوجوانی من را و دیگر بچه های دهۀ 60 را رنگ آمیزی کرد.به گمانم دوشنبه شبها بود که مجموعۀ «آینه» از شبکۀ یک پخش می شد.قصه های «آینه» در فضایی خانوادگی می گذشت و مشکلات و دردسرهای زندگی معمول یک خانواده را مطرح می کرد.این مجموعه ساختاری متفاوت با دیگر مجموعه های تلویزیونی داشت .بدین شرح که هر قسمت بطور معمول یک داستان را بیان می کرد و هر قسمت نیز دارای یک بخش پایانی بود با عنوان"زندگی شیرین می شود" که به نوعی راه حل مشکلات خانواده مزبور به نمایش درمی آمد.بدین شکل سعی می شد در آن سالهای سختی و جنگ ذهن مخاطب به تلخی نگراید و کامش به شیرینی آغشته گردد.خانم شهابی نیز در این مجموعه نقش مادر را بر عهده داشت و بر خلاف مادرهای معمول سینمایی باریک اندام بود با مژه هایی بلند که در هنگام ناراحتی لب بر می چید و کف دستش را بر پشت دست دیگرش می کوبید و سرش را به سویی می چرخاند و لب به اعتراض می گشود.خدا رحمتش کند.
الان که این سطور را می نویسم بخوبی یک قسمت از برنامه را به یاد می آورم که در مورد خواستگاری از دختر خانواده بود .دو خانواده پسر و دختر با یکدیگر جفت و جور هستند اما سر تعیین شیر بهاء و مهریه و الخ،جلسۀ خواستگاری به هم می خورد و موجب مشاجرۀ لفظی بین دو خانواده فراهم می شود.از سوی دیگر دختر خانواده در آشپزخانه نگران و ملتهب به صدای بگو مگوها گوش می دهد و در خیال خود می بیند که خان عمو بزرگ خانواده از راه سر می رسد و او جزئیات ماجرا را برایش نقل می کند. از اینجا قسمت" زندگی شیرین می شود" شروع می گردد.خان عمو وارد جلسه می شود و میانۀ کار را بخوبی و مهارت بهم پیوند می زند و سر آخر از جیب داخلی کتش تقویم کوچک بانک ملی را درمی آورد و زمان خوش یُمنی را برای روز عقد انتخاب می کند.
نمی دانم اگر دوباره این مجموعه پخش شود چه نظری دربارۀ آن خواهم داشت آیا مثل گذشته همان جذابیت و شیرینی را برایم تداعی خواهد کرد یا نه؟اما بگمانم همین داستانهای ساده که در خانه ای بدور از مبلمان و گلهای مصنوعی آپارتمانی و در کنار چراغ علاء الدین نفتی و تکیه بر پشتی می گذشت می تواند یادآور جامعه ای باشد که زندگی در آن بدون غل و غش و پیچیدگی های امروزین تنفس می کرد. شاید در این دیدار مجدد،لذتی حسرت بار از گذشته را در درون خود لمس کنی و به تماشای آینه ای بروی که اکنون لایه های مکرر و مکدر غبار بر روی آن نشسته است.
...........
مهین شهابی درگذشت.

.در هیاهوی رسانه های امروز شاید به تصویر کشیدن مردی از جنس اولیاء خداوند کاری دشخوار باشد به ویژه انکه چشم و گوش مخاطب نیز غالباً در میدان متکثر نور و رنگ و آهنگ در ربوده شده است و از سوی دیگر اعتماد و اشتیاق خود را به صدا و سیمای وطنی از دست داده باشد.
اما فارغ از این اشکالات ساختاری حاکم بر صدا و سیما نمی توان از بارقه های درخشانی که در میان انبوه تولیدات حجمی تلویزیون به چشم می خورد؛صرفنظر کرد.
2.در میان این معدود برنامه ها مجموعۀ «حدیث سرو»در سالهای اخیر تلاشی است مثال زدنی در جهت نیل به زیبایی و معرفت توأمان. این مجموعه که در مدت زمانی 5سال(85-89) ساخته شده جزء انگشت شمار مستندهای تلویزیونی است که سعی دارد فارغ از خط و مشی های سیاسی رایج بعد از انقلاب به معرفی روحانیونی از جنس دیگر و متفاوت با آنچه بعضاً امروزه مشاهده می شود؛بپردازد.
3. دورۀ جدید این مستند تلویزیونی به شرح زندگانی یکی از شاخص ترین اولیاء خدا در زمان غیبت کبری که بنا به فرمودۀ آیت الله قاضی بلاواسطه توحید را از خداوند فرا گرفته است، یعنی مرحوم «میرزا جواد انصاری همدانی» می پردازد.
4.آیت الله انصاری به سال 1280 شمسی در همدان بدنیا آمد. وی با داشتن نبوغی خاص توانست در جوانی به درجه اجتهاد برسد و برگه اجتهاد ایشان به تأیید بزرگانی چون شیخ عبدالکریم حائری(موسس حوزۀ علمیۀ قم)و دیگر مراجع طراز اول می رسد.
از آن پس وی به همدان مراجعت می کند اما با دیدار یکی از اهل معرفت تحولی روحی در او حادث می شود.و اینچنین به سلک عارفان درمی آید و عمر خویش را به تربیت جمعی از شاگردان می گذراند.سرانجام به سال 1339 شمسی به دیار باقی می شتابد.
5."حدیث سرو" در پی آن است که در خلال نمایش سیره و زندگانی چنین عالمانی به تبیین سرفصل های عرفان نظری از منظر مکتب شیعی بپردازد و علی رغم مباحث خاص و ویژه ای که مطرح می کند مخاطبین عام را نیز وا نمی نهد. از این جهت در ساختار کلی خود سعی می کند داستان وار به سیر زندگانی فرد بپردازد.
6.در این راستا "گلبن حقیقی"کارگردان این بخش از مجموعه، با انجام مصاحبه با بستگان،شاگردان و دیگر افرادی که محضر آیت الله انصاری را درک کرده اند از جمله مرحوم حاج محمد اسماعیل دولابی، آیت الله فهری زنجانی،آیت الله سید مهدی دستغیب و... به جمع آوری مستندات تصویری و گفتاری در معرفی شخصیت عرفانی و اخلاقی ایشان پرداخته است.از سوی دیگر با استفاده از گفتار متنهای متعدد و بهره گیری از صداپیشگان متبحر بر روی عکسهای بجا مانده و تصاویر ترکیب شده با نگارگری ایرانی، همچنین باز سازی صحنه هایی از فضا و حال و روز میرزاجواد انصاری در شمایلی سینمایی، سیر زندگی او را از تولد تا مرگ به تصویر می کشد.
7.ساختار حاکم بر این مجموعه بوجود آورندۀ فضایی خاطره نواز(نوستالژیک) و گره خورده با سنت بود که موسیقی نیز بی آنکه خودنمایی کند،دست به رنگ آمیزی احساس مخاطب می زد.بدینسان "حدیث سرو"علاوه بر آنکه به لحاظ محتوایی کاری بی سابقه در ساحت معرفتی و دینی است به لحاظ شکلی نیز آنچنان خوش و آب و رنگ است که می تواند مخاطبی را که دل بدهد به دنبال خود بکشاند.
8.«حدیث سرو» معرفی آیت الله میرزا جواد انصاری همدانی در نه قسمت سی دقیقه ای برای پخش از شبکهی یک سیما ساخته شده است و عبدالرسول گلبن حقیقی کارگردان و عبدالکریم عرشی تهیهکننده وایرج عاشوری تصویربردار آن است.
9.این مجموعه قرار است از پنجشنبه 3تیرماه بعد از خبر ساعت 9شب از شبکۀ یک1 سیما پخش گردد.